tester

Jos Vlemmix: “Tussen veld, werk en gezin: waar passie het ritme bepaalt”

Door Ties van Baars

Een carrière zonder stappenplan

Sommige carrières beginnen met een strak plan. Die van Jos niet. Zijn verhaal begint bij een jongen die simpelweg wilde keepen, die plezier had in duiken naar ballen en nooit had gedacht dat dit hem ooit keeperstrainer en coördinator bij Helmond Sport zou maken. “Het is allemaal vanzelf gelopen,” zegt hij. “Maar niet zonder hard werken.” Wie zijn pad volgt, van KNVB-regioteams tot PSV-stage, van SV ONDO tot Helmond Sport, van een eigen bedrijf tot keepersschool ziet vooral consistentie, ambitie en een oprechte liefde voor het keepersvak.

Van NWC Asten naar SV ONDO: jong tussen ervaren mannen

Bij NWC keepte hij tot zijn vijftiende, terwijl hij in dezelfde periode drie intensieve jaren doorbracht in de KNVB-regioteams samen met onder andere Ronald Hikspoors. Een stage bij PSV volgde zonder succes, maar wél met waardevolle inzichten die hij later vaak heeft meegenomen. En terwijl hij nog steeds in het regioteam actief was, maakte hij op vijftienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal van SV ONDO. “De keeper stopte en ik stond erin. Zo simpel was het.” Tussen volwassen spelers ontwikkelde hij zich snel, tot hij op zijn 24e besloot te stoppen met keepen. Een korte periode als spits volgde, maar dat paste totaal niet bij hem. “Dat vond ik niks. Je wordt overal op je enkels getrapt. Ik miste het keepen, de verantwoordelijkheid.”

Jos Vlemmix keepers trainer HELMOND SPORT

De trainersroute: een vak opnieuw ontdekken

Zijn overstap naar het trainen begon bij SV ONDO, waar hij keepers en jeugdspelers begeleidde. Hij volgde opleidingen als GKC1, Voetbalcoach 1 en GKC2, gedreven door de wens het vak écht te begrijpen. “Keepers beter maken dat begon ik steeds leuker te vinden.” Via Ari de Kimpe kwam hij bij Helmond Sport terecht, waar hij startte bij de O15, O17 en O19. Het voelde meteen goed. “De jongens waren gemotiveerd en open. Dat helpt enorm.”

Meedraaien met het eerste elftal

Drie maanden lang was Jos volledig onderdeel van de staf van het eerste elftal bij Helmond Sport : 45 trainingen, 15 wedstrijden. Eén moment sprong eruit: Vitesse-uit. “Je loopt dat stadion binnen, 25.000 mensen. Het geluid, de sfeer dat vergeet je niet.” Het was vooral een bevestiging: dít is wat hij echt wil.

De keepersschool: waar plezier en ambitie samenkomen

Onder zijn coördinatie groeide de keepersschool van Helmond Sport van een kleine groep naar bijna dertig jonge keepers. “We delen ze in op leeftijd en daarna op niveau. Maar hun enthousiasme valt het meest op,” vertelt hij. Hij ziet talenten zich ontwikkelen, week na week, soms in kleine stappen, soms in sprongen waar je als trainer stil van wordt. Toch benadrukt hij dat talent alleen niet genoeg is. “Het draait om mentaliteit,” zegt hij. “Wie blijft zoeken naar beter, wie elke training dat beetje extra brengt, die valt uiteindelijk op.”

Het moderne keepersvak

Volgens hem is het keepersvak veelzijdiger dan ooit. “Je bent spelverdeler, leider, rustpunt én startpunt van aanvallen. Handelingssnelheid is enorm belangrijk; je moet durven, kunnen voetballen, snel schakelen.” Lengte speelt tegenwoordig een rol, maar is nooit allesbepalend. “Lef en snelheid kunnen meer goedmaken dan een paar centimeter,” zegt hij. Daarbij noemt hij Menno Bergsen, keeper van het eerste elftal. “Menno is niet de grootste, maar hij laat elke training en wedstrijd zien hoever je komt met reflexen, focus en uitstraling. Het gaat erom wat je ermee doet, dát maakt het verschil.”

Een tweede wereld: precisie in de praktijk

Naast Helmond Sport runt hij zijn eigen bedrijf, VKV Kunststof Verspaning. Wat ooit begon met één machine in een oude kippenstal, groeide uit tot een modern bedrijf met zestien medewerkers. “Net als keepen draait het om millimeters,” zegt hij. Zijn dagen beginnen vroeg op het veld, waar hij trainingen verzorgt bij de jeugd, de O21 en soms aansluit bij het eerste elftal. Na de middag rijdt hij naar de zaak in Deurne, waar hij de rest van de dag doorbrengt voordat hij soms ’s avonds weer op het veld staat. Het zijn drukke dagen, maar hij relativeert het met een glimlach. “Zolang je van je hobby je werk kunt maken, voelt het allemaal relatief.”

Thuis: drie kinderen, drie fanatieke voetballers

Thuis loopt het voetbal net zo vanzelf door het leven als bij hemzelf. Zijn twee oudste kinderen, een meisje van twaalf en een jongen van tien, zijn allebei actief bezig met de sport. Zijn zoon van tien staat inmiddels onder de lat, iets waar hij zichtbaar trots op is, terwijl zijn dochter haar eigen weg in het voetbal gaat. “Hij heeft het keepen echt omarmd,” vertelt hij. “En het mooiste is: ze doen het allebei helemaal op hún eigen manier. Dat is misschien nog wel het leukst om te zien.”

De jongste, een jongen van zes, is nog veldspeler maar kijkt stiekem al richting het doel. Hij ziet het aan alles, de manier waarop hij naar ballen duikt, hoe hij al vroeg de reflexen toont die bij keepers horen. “Hij zou het liefst morgen beginnen met keepen,” zegt hij lachend. Maar bewust houdt hij hem nog even weg van de handschoenen.
“Laat hem eerst maar voetballen. Een paar jaar. Leren bewegen, het spel snappen, plezier maken. Keepen kan altijd nog. Wat hij nu als voetballer leert, neemt hij straks alleen maar mee.”

Vooruitkijken: stap voor stap verder

Hij werkt aan zijn GKC3 om in de toekomst volledig gecertificeerd keeperstrainer te worden bij een eerste elftal. Het is de volgende logische stap, maar hij voelt geen haast. “Nooit gedacht dat ik dit allemaal zou doen. Maar als je kansen krijgt en je pakt ze, kunnen mooie dingen gebeuren.”

Nieuws

Wedstrijden

Onze Club

Kaartverkoop